วันหยุด

              หลังจาเหน็ดเหนื่อกับการทำงานติดกันเป็นเวลานานวันนี้ก็ได้หยุดซะที แต่ทุกครั้งที่ได้อยู่เฉยๆ ไม่ต้องทำอะไรมันก็รู้สึกได้ถึงความเหงา ความน่าเบื่อ ไม่รู้เป็นไรซิน่า  พอเวลาต้องนั่งอยู่ในห้องคนเดียว เสียงของนาฟิกามันจะต้องดัง ดังจนได้ยินชัดมากๆเลย  เหอๆเพ้อเจ้ออีกล่ะตรู

          อยากกลับไปหาที่บ้านจังเลย เวลาเหงาๆ เหนื่อยๆ เด๋วนี้เริ่มคิดถึงที่บ้านมากขึ้นล่ะ  สงสัยเราจะเริ่มแก่ขึ้น อิอิ...แต่เวลาโทรกลับบ้านแต่ละที ต้องโดนคุณนายบ่นเรื่องการใช้เงิน กลัวแต่ว่าเราจะใช้เงินเปลือง  แม่แต่พ่อ ที่ไม่เคยยุ่งเรื่องส่วนตัวของเรา ยังพูดเลย อย่างว่าเนอะ ถึงเราจะโตเปงวัว หรือเปงควาย ยังไง เราเองก็ยังเปงลูกคนเล็กของพวกเค้าอยู่ดี  ไหนเรายังเปงคนฟุ่มเพือยในสายตาขอที่บ้านอีก อิอิ ลูกเวร ทำให้แม่ต้องเปงห่วง...เหอๆ

        แต่ก็เนอะ ที่พยายามหักโหมทำงานก็ใช่ว่าไม่คิดซะเมื่อไหร่ ตอนนี้เบียร์ก็คิดน่ะ อยากหั้ยแม่+พ่อ กลับมาอยู่ กทม อยากให้มาอยู่ใกล้ๆกันนั้นแหละ คัยจะอยากทิ้งคนแก่ๆ 2 คนไว้ล่ะ แต่เรื่องอยางนี้มันต้องใช้เวลา ตัวเบียร์เองก็เพิ่งทำงาน(ที่รู้สึกว่ามั่นคง) ได้นี่แหละ ไหนยังทั้งเรือ่งเงินกู้เรียน ไหนยังเรื่องค่าใช้จ่ายของตัวเอง นั่นโน่นนี่ มันหลายอย่างอ่า แต่ยังไงจะ สู้ๆ แล้วจะรีบหาซื้อบ้านหั้ยได้ แล้วเอาพวกเรากลับมาอยู่ด้วยกัยเหมือนเดิม แม่ว่าดีป่ะ ^^(ถามอย่างกะแม่จะมาอ่าน อิอิ )อย่างนี้ตอนนี้ถึงเรื่องทุนทรัพย์ ยังไม่พอที่จะทำ แต่อย่างน้อย เบียร์+พี่อั๋น+พี่โอ๋ ก็คิดกานแล้ว แล้วก็วางแผนกันแล้วด้วย รอแป๊บน่ะแม่

                                                   รักแม่+พ่อคับ
                                            (พี่เอ๋+พี่อั๋น+พี่โอ๋ ด้วย)

........................................................................
beer